ปี 1984
อย่าลืมมารับตั๋วจับฉลากที่บูธ 337
- นี่ค่ะแม่ - ขอบใจจ้ะ
รางวัลมีทั้งปืนสมิธแอนด์เวสสัน
ดึงออกมา บีบนิดเดียว ก็พร้อมยิงแล้ว
นั่นปืนอูซี่ อูซี่อัตโนมัติ พร้อมแมกกาซีน 25 นัด
ที่นี่มันสหรัฐอเมริกานะ ไอ้หนู
- ฉันเป็นคนตั้งราคา และมันขายที่ 200 - ฉันรู้ว่าฉันอยู่ประเทศไหนน่ะ
แค่จะบอกว่า นายไม่ได้ขายสิ่งที่นายบอกว่าขาย
ฟังนะไอ้หนู ฉันไปรบมาสองรอบ
เห็นก็รู้แล้วน่ะว่าอะไรคือปืนอาร์ก้ารัสเซีย
ถ้านายอยากจะซื้ออะไร
ไปซื้อหวานเย็นดูดซะไป
ทุกท่าน โปรดอย่าลืมแวะมา
- เขียนใบจับฉลากกัน... - นี่ พ่อ
ก่อนจะกลับบ้านวันนี้ เราจะปิดงานตอนหนึ่งทุ่ม
ดูนี่สิ ไอ้ท่อแก๊สของปืนอาร์ก้ารัสเซีย
- ต้องมีรูระบายสี่รู - ใช่
- แต่ปืนมาดีของอียิปต์มีแค่สอง - จริง
ตรงนี้คือปืนอาร์ก้าของอียิปต์
- ไม่มีอะไรรัสเซียเลย - โอเค หมดเวลาเล่นแล้ว
เห็นไอ้คนอ้วนใส่แว่นเรย์แบนตรงนั้นมั้ย
ฉันพูดคำเดียว
นายกับไอ้ตัวเล็กนี่ จะได้ถูกโยนออกไปแน่
ขอถามอะไรหน่อยนะ ไอ้อ้วนตัวเล็กใส่เรย์แบนนั่นรู้รึเปล่า
ว่านายจะหลอกขายปืนอาร์ก้าอียิปต์ ให้เด็กอายุ 14 น่ะ
ร้อยห้าสิบ
ได้ สองกระบอก
แค่ 150 กับอาร์ก้าสองกระบอกเนี่ยนะ
อาร์ก้าปลอมสองกระบอกว่ะเพื่อน
ฉันก็ขาดทุนสิ
อย่างน้อยก็ยังดีกว่าขาดใบอนุญาตใช่มะ
นายแม่งโคตรเฮงซวย
พ่อ ดูนี่สิ สมิธแอนด์เวสสัน 639
แล้วอันนี้ของจริง
ว่าไงล่ะเพื่อน เสริมให้เป็นของแถมดีมั้ย
ได้อยู่แล้ว
ทำไมเรายังอยู่ที่นี่กันล่ะพ่อ
ที่ดีทรอยต์เนี่ย พ่อพูดเสมอว่าเมืองมันห่วย
ไอ้ลูกชาย สิงโตไม่ไปจากทุ่งเซเรนเกติหรอก
อีกอย่าง ปีนี้จะเป็นปีของเรา พ่อรู้สึกได้
รู้มั้ย คนชอบด่าประเทศนี้
แต่อเมริกาเป็นที่เดียวในโลก
ที่ผู้ชายเราต่อสายตรง จากสมองถึงไข่
แล้วทำอะไรให้สำเร็จได้จริง
เขาก็แค่ต้องมีวิสัยทัศน์
- วิสัยทัศน์เหรอ - เออ
ถ้าจะต่อสายจากสมองไปไข่ คนนั้นแม่งต้องใส่แว่นมากกว่ามั้ง
มันเป็นคำอุปมา ริค
- มันคืออะไรวะพ่อ - ก็เหมือนพูดเล่นสำนวน
หรือตัวอย่างเช่น ดูเบาะหลังสิ บอกสิว่าเห็นอะไร
- เครื่องเล่นวิดีโอ - ไม่ใช่ครับ
เพื่อนยาก นั่นคืออนาคต อนาคตของเรา
ลูกกับพ่อจะเปิดร้านขายวิดีโอ ริค
แต่เราจะไม่เปิดแค่ร้านเดียว เราจะเปิดเป็นโหลเลย
ทีนี้ คนส่วนใหญ่เป็นแค่แกะนะ ริค คอยทำตามความคิดคนอื่น แต่ไม่ใช่ลูกกับพ่อ
เราแม่งเป็นสิงโต
สร้างจากเรื่องจริง
ไปรับพี่สาวลูกไปกินไอติมคัสตาร์ดกันดีกว่า
ฉลองกันหน่อย
ดอว์นไม่อยากกินคัสตาร์ดห่าอะไรหรอก
ปกติก็ไม่ค่อยกินอะไรอยู่แล้ว
นั่นรถไทรึเปล่า เพราะมันดูเหมือนรถของไทเลย
เพราะมันเป็นรถของไท
ให้ตายสิ
อะไรวะเนี่ย พ่อ
ดอว์น! ดอว์น!
ให้ตายสิ ดอว์น ลดเสียงเพลงหน่อยได้มั้ย
- อะไรนะ - เพลง! เบาเสียงลงซะ!
โอ๊ยเวร เวรละ
นึกว่าพ่อกับริคจะอยู่ที่งานขายปืนทั้งวัน
ก็คือนี่มันเกือบหมดวันแล้วนะ
โอเคนะ งานปืนจบไปแล้ว ดอว์น เขาให้ยาอะไรแก
- แกให้ยาอะไรลูกฉัน - อย่ายุ่งกับเขา
ฉันดูออกว่าแกเมายาอยู่ ดอว์น
หนูอาจเมายาอยู่ แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ไทอยู่ตรงนี้
แกรู้ไหมว่าย่านนี้มีเด็กตายกี่คนแล้ว
เพราะยาเสพติด พ่อจะไม่ให้แกทำลายชีวิตตัวเอง ดอว์น
ห้ามเล่นยาในบ้านนี้
เรื่องนั้นไม่ต้องใช้ยาก็ได้ พ่อ
พ่อกับแม่ก็พังชีวิตหนูมาพอแล้ว
แกจะต้องใช้เวลา ติดกระดุมอีกนานแค่ไหนวะ ไท
รูดซิปซะ แล้วไสหัวออกไปจากบ้านฉัน
ดอว์น ใส่เสื้อผ้า เราจะไปข้างนอกกัน
แก ฉันและริคกี้ เราจะไปกินไอติมคัสตาร์ด
มันตลกตรงไหน
- หนูจะไปทำไมล่ะ - จะไปทำไมเหรอ
เพราะแกเป็นลูกสาวฉันไง
แล้วเราเป็นครอบครัวเดียวกัน นั่นเป็นสิ่งที่ครอบครัวทำกัน
พ่อรู้ใช่มั้ยว่าพ่อเป็นพ่อที่ห่วยบรมที่สุด
- แต่งตัว ดอว์น ใส่เสื้อผ้าซะ - ไท!
- เดี๋ยว! - อย่า เฮ้ย!
- ไท! ไท! อย่าเพิ่งไป - ดอว์น อย่า
- กลับมา - อย่ามายุ่งกับหนู
กลับเข้าบ้านไปซะ ดอว์น เข้าบ้านแล้วแต่งตัวซะ
- ไม่! ไท! รอก่อน! - เข้าบ้านไป ดอว์น!
ไม่ๆ
ไท!
- ห่า! - ให้ตายสิ!
ขับต่อเลย ผมคุมทุกอย่างได้ ไม่ต้องหยุดรถหรอก ป๋า
ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่ต้องลงจากรถนะ
ทุกอย่างไม่เรียบร้อย!
เพิ่งมีผู้ชายวิ่งออกจากบ้านแก เกือบทำรถอิมพีเรียลของฉันบุบ
แกแม่งคุมอะไรไม่ได้
- สักอย่างเดียว - หนูเกลียดพ่อ!
หนูเคยคิดว่าแม่ทิ้งพ่อเพราะพ่อตบตีแม่
แต่จริงๆ แล้ว เป็นเพราะพ่อเป็นไอ้ขี้แพ้โคตรๆ
- นี่ นังอัจฉริยะ - เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
แม่แกก็ทิ้งแกไปเหมือนกัน ใช่มะ เคยคิดเรื่องนั้นรึเปล่า
เขาทิ้งพวกเราทุกคนไป
- ไปตายซะ - ไปตายๆ ไปตาย เออ
นี่ ลูก จะยอมให้หลานมันพูดกับแกอย่างนั้นเหรอ
- ป๋า เข้าบ้านไปเลย - หุบปาก
- ผมเอาอยู่! - ให้ตาย...
มันเอาไม่อยู่แล้ว แล้วเลิกใช้คำหยาบด้วย
เรย์ อย่าไปยุ่ง
- ดูเหมือนวันนี้เป็นวันไม่ค่อยดีของริชาร์ด - เปล่า แม่ ผมไม่ได้เจอวันไม่ดี
จริงๆ แล้ววันนี้แม่งโคตรดีเลย
เมื่อเช้าลูกชายผมกับผม เดินเข้าไปในกรงสิงโต
แล้วเดินออกมาพร้อมขนแกะทองคำ
ใช่มั้ยล่ะ ริคกี้
- ใช่แล้ว - ใช่แล้ว
น่าสมเพชเป็นบ้า! ทั้งคู่เลย
เฮ้ย ไปแต่งตัวซะหน่อยได้มั้ย เราจะไปกินคัสตาร์ดกัน
- ริชาร์ด - ครับแม่ อะไรแม่
- มาช่วยพ่อแกขนของชำหน่อย - "ขนแกะทองคำ" เหรอ
บอกหน่อยสิว่านั่นแม่งแปลว่าอะไร
บางทีฉันก็ไม่เข้าใจหรอกว่าเขาพูดอะไร
นี่เอาไว้ใช้กับอาร์ก้าเหรอ
ใช่
ไปเสียเวลาทำไม
สมมติแกขับรถไปไดรฟ์ทรู แล้วสั่งเบอร์เกอร์ใช่มะ
สาวน้อยใส่หมวกกระดาษ
จะพูดกับแกเป็นคำแรกว่า "รับเฟรนช์ฟรายส์ด้วยมั้ยคะ"
ทีนี้ตอนที่ขับไป ไม่ได้อยากกินหรอก
แต่ตอนนี้แม่นั่นใส่ความคิดนั่น เข้ามาในสมองแก ทำให้แกคิดว่า
"เออ ให้ตาย! กินเบอร์เกอร์ ไม่มีเฟรนช์ฟรายส์ก็ไม่ครบสินะ"
รู้ตัวอีกทีก็พบว่าตัวเอง
ส่งเงินที่ได้มาด้วยความยากลำบากไป เพื่อซื้อเฟรนช์ฟรายส์
ซึ่งสาวน้อยใส่หมวกกระดาษ เป็นคนสั่งแทนแก
ทีนี้ แม่นั่นเพิ่งทำอะไรกับแก
เพิ่มยอดการขายไง
เข้าใจมะ เบอร์เกอร์คือปืนอาร์ก้า
ส่วนที่เก็บเสียง นั่นแหละเฟรนช์ฟรายส์
สิ่งที่เราต้องทำ
คือทำให้พวกเขาเชื่อว่า ของสองสิ่งนี้ขาดกันไม่ได้
ริค
น้องพี่ ตื่นสิ
ดอว์น เกิดอะไรขึ้น
- พี่จะไปแล้ว - ไปแล้วเหรอ อะไรนะ
นี่เบอร์นะ เผื่อต้องใช้
- อย่าเอาไปให้พ่อล่ะ - เพราะไทใช่มั้ย
ไทมันไม่มีห่าอะไรเลย ดอว์น พี่รู้ว่าเขาแม่งไว้ใจไม่ได้
นายคิดว่าพ่อเป็นแบบไหนล่ะ ริคกี้
เออ
อะไหล่รถ รับซ่อมรถ
โย่ เฮ้ย โย่ ริคกี้
- ว่าไง - โย่ ริค
เอาอะไร ต้องการอะไร
แค่อยากคุยกับจอห์นนี่กับพวก
จอห์นนี่! เฮ้ย จอห์น!
- ว่าไง - ต้องการห่าอะไรวะ ไอ้เด็กขาว
ฟังนะ ฉันแค่อยากทำธุรกิจนิดหน่อย
พวกนายรู้ใช่มะว่าพ่อฉันเป็นใคร
รู้ใช่มะว่าเขาขายอะไร
แกคิดว่าพวกเราสนเหรอวะ ว่าพ่อแกเป็นใคร ไอ้เผือก
เออ ฉันรู้ว่าพ่อแกขายอะไร
เฮ้ย ไปซื้อโค้กอะไรกินไป วิ่งเลย อย่าเดิน
ไม่ต้องมาอายแล้ว ไอ้หนู ไหนๆ ก็มาแล้ว เอาออกมา
ไหนดูซิ
- เท่าไหร่ - ร้อยนึง ทั้งสองกระบอก
- บูจะจ่ายให้ - รับเฟรนช์ฟรายส์ด้วยมั้ย
คือ ไอ้อาร์ก้าพวกนี้มันของพิเศษ แต่ถ้าอยากจะแต่งให้ครบ...
หมุนเกลียวติดเข้าไป ทำรางไว้แล้ว อะลูมิเนียมเกรดเครื่องบิน
แต่ละอันเก็บเสียงได้ 15 นัด
ไอ้นี่แม่งของระดับเจมส์ บอนด์เลยนะ
แต่ฉันไม่โกหกพวกนายหรอก
- ไอ้พวกนี้แม่งไม่ถูก - "ถูก" เหรอ
จะบอกให้ว่าฉันไม่ใช่คนแบบไหน ไม่ใช่พ่อถังแตกของแกไง
แต่ฉันคือไอ้มืดที่คุมตรงนี้ เข้าใจมะ
ฉันรู้ว่านายเป็นใคร
- นายว่านายชื่ออะไรนะ - ริค
โอเค ริคเด็กเผือก จะเอาค่าของเจมส์ บอนด์นี่เท่าไหร่
ตัวละ 1,500
ลดให้เป็น 1,000 ก็ได้ เพราะพวกนายเป็นลูกค้าใหม่ไรงั้น
ซื้อ จ่ายมันไป
มานี่ ไอ้หนู
ขอตัวนะ
นายกล้ามากที่มาที่นี่แบบนี้ ไอ้หนู
ถ้าไม่โง่ก็บ้า
เอาไป หวังว่าจะมีแฟนนะ
เพราะคืนนี้แกได้ซั่มมันส์หยดแน่
แวะมาที่สเก็ตแอนด์โรลสิ แต่อย่ามาสภาพนี้
แต่งตัวเหมือนเพิ่งปล้นเคมาร์ทอะไรงั้น
ได้ เจ๋ง
สเก็ตแอนด์โรล
เย้!
เย้! พวก! ปาร์ตี้กัน เอาเลย ยาหยี!
- แคธี! - เยส
รูดซิปเก็บอาการหน่อย พวก เว้นแต่อยากให้พี่ฉันตัดไอ้นั่นทิ้ง
- เวร ขอโทษว่ะพวก - ฉันแค่ล้อเล่น
ฟังนะ ทำตัวสบายๆ ไว้ ไอ้แข็งปึ๋ง นายไม่ใช่คนแรกที่เห็นแม่นั่นแล้วของขึ้น
- ว่าไงพวก - นักก์!
ไง ริคกี้!
- ไอ้สองคนนั่นเป็นใคร - ตำรวจ
คนที่ถือซิการ์ชื่อจิมมี่ แฮร์ริส
นั่นเป็นบอดี้การ์ดของแคธี
แคธีไม่ใช่คนแถวนี้
- นั่นหลานสาวของโคลแมน ยัง - ใครนะ
นายกเทศมนตรีโว้ย
แต่จอห์นนี่รู้จักตำรวจไม่ใช่เหรอ
ฟังนะ ที่นี่ดีทรอยต์ ไอ้แข็งปั๋ง
ถ้าไม่เล่นตามเกมก็โดนเล่นไปเท่านั้น
ผมก็เห็นคนหน้าคุ้นๆ อยู่บ้าง แต่อย่างที่บอก
ผมไม่รู้จักชื่อใครทั้งนั้น
พวกนั้นไม่เข้ามาใกล้ของผม แล้วผมก็ไม่ยุ่งกับของของมัน
แล้วของของคุณคืออะไร
เราชี้ตัวคุณได้ที่งานขายปืน
- ที่โอไฮโอเมื่อปีที่แล้ว - ใช่ แล้วไง
ผมมีใบอนุญาตพกปืน ผมถูกกฎหมาย
คุณอาจมีใบอนุญาตที่จะขายปืนนะ ริค
แต่ผมว่าเราสองคนเห็นตรงกัน ว่าคุณไม่ถูกกฎหมายหรอก
แฟรงค์ ผมไม่เคยขายอาวุธไม่มีทะเบียน ให้ใครโดยตั้งใจเลย
แล้วผมก็มีเอกสารของปืนทุกกระบอก เพื่อจะพิสูจน์
- คุณมีเอกสารของที่เก็บเสียงรึเปล่า - เพราะนั่นจะทำให้เป็นการผลิตอาวุธ
แล้วจะโดนเรื่องมีอาวุธในครอบครอง แล้วจำหน่ายจ่ายแจก
แบบนั้นโดนสิบปีนะ ริค คุณอยากหายไปสิบปีเลยเหรอ
ไม่เอาน่ะ แน่ใจเหรอว่าจำใครไม่ได้เลย
ไม่เอาน่ะ พวกคุณ ผมก็แค่พ่อคนหนึ่ง ที่พยายามเลี้ยงลูกให้ดี
อีกสองหรือสามปี ผมเก็บเงินได้พอ
ผมจะเปิดร้านวิดีโอ
แล้วจะพาลูกไปจากที่นี่ พาไปอยู่ที่ดีๆ
อีกอย่าง ผมอยู่ที่นี่
แล้วคุณไม่คิดว่าไอ้เลวพวกนั้น
จะยอมหักหลังคุณแบบไม่ลังเลเหรอ
- ผมไม่รู้จักเขาสักคน - คุณปกป้องพวกนั้นทำไม
- ผมไม่ได้... - แล้วเธอล่ะ
ริค กลับเข้าห้องนอนไป
ไม่เอา พวกคุณ อย่าให้ลูกผมมายุ่งกับเรื่องนี้
ไม่เป็นไรนะ
ไม่ ไม่ได้ ริคกี้ กลับเข้าห้องนอนไป
- เดี๋ยวก่อนนะ - แฟรงค์
- หนู - แฟรงค์
มานี่
หวัดดี ดูหน่อยว่าเธอจะช่วยฉันได้มั้ย
เธอรู้จักชื่อคนพวกนี้รึเปล่า
- ไม่รู้ - ยังไม่ได้ดูเลย
ใช้เวลาได้ตามสบาย
คนนี้ตายแล้ว เขาตายไปสองเดือนได้แล้วมั้ง
คนนี้ก็ตายแล้ว
จำได้แค่นั้นเหรอ คนตายสองคน
แล้วเขาล่ะ
รู้จักรึเปล่า
- ไม่รู้ - แน่ใจเหรอ
เขาบอกว่าเขาแน่ใจ
ผมว่านั่นพอแล้วนะสำหรับวันนี้
คุณสองคนไสหัวออกไปจากบ้านเราดีกว่า
รู้มั้ย ไอ้ "ทำเป็นแกร่ง" เนี่ย
- ไม่เข้ากับคุณเลย ริค - โอเคนะ
จบแล้ว ขอบคุณทั้งสองคนที่สละเวลา
ขอบคุณอีกครั้ง
- มันว่าอะไรนะ - โคตรบ้า
สตีฟ นังตัวร้ายคนเดียวที่นายรู้จัก คือป้าของนาย
และนั่นเป็นเพราะนางเข้าคุกมาสามรอบ
สามรอบเหรอ ฉันนึกว่าแค่สองรอบ
เฮ้ย ไม่เป็นไรๆ
- เราทุกคน เราทุกคนเฮงซวยหมด - โย่ๆ
เฮ้ย น่าจะมีอะไรเฮงซวยอยู่ใต้นั้นว่ะพวก
- เหรอ - ฉันว่ามัน... เฮ้ย
- เดี๋ยวๆ เดี๋ยว ไอ้หนู - เดี๋ยวก่อนๆ
- พวกนายพร้อมนะ - ไม่ว่าอะไร ฉันจะยิงละ
- มาเลย - ไสหัวไปเลย
เกิดอะไรขึ้น
เฮ้ย!
ไม่นะ ไม่!
- เฮ้ย! - ดูมือมันสิ
เฮ้ย ช่างมือแม่ง ดูเสื้อกูสิ!
ต้องไปเปลี่ยนแล้ว
มันไม่ได้ดูแกร่งจริงๆ นะ ริคกี้
นี่ ผมไม่รู้หรอกว่าพ่ออยู่ไหน
เราไม่ได้มาหาพ่อของเธอ
- ขึ้นรถหน่อยสิ - ขึ้นทำไม
ฉันมีคนที่อยากให้เธอเจอ ขึ้นรถ
ผมพยายามจะกลับบ้านอยู่นะ
ริคกี้ นี่แจ็คสัน
ตำรวจดีทรอยต์ ฝ่ายยาเสพติด
แจ็คสัน ริคกี้
ริคกี้ นายรู้ว่าใคร
เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ของอเมริกาใช่มะ
รู้มั้ยว่าเธอพูดยังไงเกี่ยวกับยาเสพติด
"แค่ตอบว่าไม่"
ใช่แล้ว
ปัญหาคือเรามีคนตอบรับเยอะเกินไป
- โดยเฉพาะที่อีสต์ไซด์ - มีเฟรนช์ฟรายส์มั้ย
นายเคยใช้ยาแคร็กโคเคนรึเปล่า ริค
- ไม่เคย - รู้มั้ยว่ามันหน้าตาเป็นไง
- ซอสมะเขือเทศ - ไม่มีซอส
ใครซื้อเฟรนช์ฟรายส์แล้วไม่มีซอสวะเนี่ย
ฟังนะ
เอาพายไป โอเคมั้ย
ผมไม่อยากได้พาย ผมอยากได้ซอส
เฮ้ย พวก ช่างแม่งทั้งพายและซอส
แม่ง กินๆ เฟรนช์ฟรายส์เข้าไปเถอะ
เอามือออกจากนก
นั่นของขวัญให้พี่สาวผม ไอ้เวร
นี่ แล้วพี่สาวเธอเป็นไงบ้างล่ะ ริคกี้
เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
นายไม่อยากจับ
ไอ้เลวชาติคนที่ขายยาให้พี่สาวนายเหรอ
เฮ้ย เลิกปั่นหัวผมเล่นได้แล้ว
ช่างแม่งให้หมด ไปละ
แกนึกว่าแกเป็นใครวะ ไอ้เด็กเปรต
แจ็คสัน
- เอากำปั้นยัดปากแม่ง - แจ็คสัน
ปล่อยเขาไป แจ็คสัน
ริคกี้ เราแค่อยากเอาอะไรให้เธอดู โอเคนะ
โอ๊ย พวกคุณเป็นบ้าอะไรกับรูปถ่ายกัน
ผมต้องรู้มั้ยว่าไอ้นี่เป็นใคร
เขาโดนยิงสองนัดที่หัว
คิดว่านั่นเป็นข่าวใหญ่ในอีสต์ไซด์เหรอ
เรายังหาฆาตกรไม่เจอ
แต่เราเจออาวุธแล้ว
ปืน.40
ปืนกระบอกนี้
ถูกซื้อจากงานขายปืนที่ผ่านมาในปีนี้
โดยคนกลางที่มีใบอนุญาต
พ่อนายเป็นนักธุรกิจ
ซึ่งบังเอิญมีลูกค้าบางคน
ที่แม่งเลวชั่วช้าชิบหาย
แต่ข่าวดีก็คือคนที่รู้เรื่อง
ปัญหาเล็กๆ นี้ นั่งอยู่ในรถคันนี้ทั้งหมด
ซึ่งดีแล้วสำหรับนาย
สำหรับตอนนี้
มันขึ้นกับนายจริงๆ
นายจะต้องซื้อยาให้เรา
แค่ตอบว่าไม่
นายจะทำสิ่งที่เราเรียกว่า การซื้อแบบควบคุม
มันจะทำให้เราชี้ได้ว่า เขาซื้อขายยากันที่ไหน
เพื่อที่เราจะได้ออกหมายค้น
นี่มันเฮงซวย
งั้นผมได้เท่าไหร่
สองร้อย
สาม
ก็ได้ แต่ต้องซื้อห้าครั้ง
ก็ได้
แม่ง!
เฮ้ย! ห้ามใช้ปืน
- พวกคุณก็มีทุกคน - เออ เพราะฉัน
เป็นโคตรตำรวจไงล่ะโว้ย แล้วพวกนั้นก็เป็นโคตรเอฟบีไอ
- ไอ้เด็กห่า - งั้นทำไม
โคตรตำรวจกับโคตรเอฟบีไอ
ไม่ไสตูดเดินไปเองล่ะ
- เราจะปกป้องเธอเอง ริค - ไปตายเลย
ขอซื้อสองห่อ
หน้าตานายไม่เหมือนคนดูดยา
ของพี่สาวฉัน
พี่สาว
นางยังโอเคมั้ย
นายจะแคร์อะไรว่านางโอเคมั้ย
ก็เพราะถ้านางโอเค นางจะให้ฉันชิมไง
แม่ง ไปตายเลย เอายามาเหอะ
หวังว่าพี่สาวนายชอบเป็ดนะ ไอ้หนู
นี่ สการ์เฟซ
ลืมอะไรรึเปล่า
อย่าปลดเซฟตี้ล่ะ
ราตรีสวัสดิ์ ริค
ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง แฟรงค์
พอแล้ว ผมทนไม่ได้แล้ว พอกันที
- เกิดอะไรขึ้น - ผมรับไม่ได้แล้ว
ผมต้องออกไปจากตรงนี้
ถ้าจะต้องกลับไปใส่เครื่องแบบ
ผมก็ยอมใส่เครื่องแบบ
แทบรอให้เดลานีย์โทรมาไม่ไหว
แต่ผมเล่นเกมของพวกนั้นไม่ได้แล้ว
ผมอยู่ตรงกลาง ผมรับไม่ได้
อธิบดีไม่ได้ติดต่อนายเหรอ
ไม่ เขาไม่ได้ติดต่อผมแม้แต่คำเดียว
ไม่มีการสืบสวน ไม่มีงานนอกเครื่องแบบ
ผมไม่รู้เลย แฟรงค์
ผู้กอง ผมคิดว่าควรจะบอกคุณ
ผมไปหาหน่วยงานนอกกรมมา
ผมจะไปหาที่อื่นอีกถ้าจำเป็น
จะรู้ได้ไงว่าไอ้ของพวกนี้ มันเคยอยู่ที่ไหนมาบ้าง
จะแคร์ทำไมว่ามันเคยอยู่ที่ไหนวะ บู
ฉันไม่ชอบใส่เสื้อผ้าของคนอื่น
โดยเฉพาะถ้าไม่ใช่คนรู้จักนะพวก
ฉัน... ไม่เอาน่ะ นั่นมันอะไรกัน
นั่นไง
ของใหม่เอี่ยม ไอ้มืด
นั่นของนายๆ
ขอบใจ
- ว่ามา บู - ลองนี่
เฮ้ย ริค
ว่าไง
ตอนที่นายมาที่โรงรถกับเป้
ที่เต็มไปด้วยปืนอาร์ก้า พ่อนายเป็นคนสั่งให้ไปรึเปล่า
ไม่ต้องมาคิดว่าอะไรคือคำตอบที่ถูก ริค
- มันมีคำตอบที่ถูกแค่อย่างเดียว - เปล่า
เช่าทักซิโด
ฉันกับลีโอ เรื่องของเรามันเขียนไปละ ยังไงก็ลบไม่ได้ แต่บู
บูยังเป็นกระดาษเปล่า บูเขียนเรื่องของตัวเองได้
ตราบใดที่ไม่มีใครทำพัง
นายเข้าใจใช่มั้ยว่าฉันพูดอะไร
บูเป็นเพื่อนรักฉัน
ฉันไม่มีทางทำอะไรที่จะทำร้ายเขา
นายคิดว่าไง
- ฉันชอบสีนะ - เออ เอาไปลอง
ให้ตาย ใครตายวะ
จอห์นนี่ เคอร์รี่จะแต่งงาน
- ผมบอกตั้งหลายอาทิตย์ละ จำได้มะ - เออสิ
แต่งกับลูกสาวนายกเทศมนตรีใช่มั้ย
- หลานสาว - หลานสาวเหรอ
งั้นที่ไหน
- งานแต่งน่ะ - ไม่รู้
ที่หรูๆ ที่จอห์นนี่เรียกว่า "บ้านมามั่ว"
คฤหาสน์มานูเกียนเหรอ นั่นมันบ้านของนายกเทศมนตรี
- เหรอ - เออ
- โหย - เออ
งั้น จะว่าไงถ้าพ่อไปด้วย
- อะไรนะ - พ่อมีเพื่อน พีท แวน เด คาร์
มีร้านทักซิโดอยู่ริมทางด่วน
เขาจะหาชุดให้ได้ในหนึ่งชั่วโมง ฉันไปเจอแกที่นั่นก็ได้
ก็คงดีนะ
แต่ผมว่านี่มันงานแบบต้องเชิญเท่านั้น
เข้าใจป่ะ
เออๆ ใช่สิ
ได้
เอ้า ดูนี่ ตูม ให้แขนเสื้อออกมา
ไม่ๆ ใส่แรงไปหน่อย ตูม! นั่นแหละ
ทีนี้ เห็นปลายสองข้างนี่มั้ย ผูกเข้าด้วยกัน
จะได้ดูเหมือนเป็นคนสำคัญ นั่นแหละ
โอเค ริค
- นักก์ - ว่าไง
- แต่งเองเหรอ - ทั้งหมดเลย
โย่ บี
- อะไร - คนขาวที่คุยอยู่กับจอห์นนี่เป็นใคร
เอดีเหรอ พวก นั่นอาร์ต เดอร์ริก ใครๆ ก็รู้จักอาร์ต เดอร์ริก
หมอนั่นใช้เวลาครึ่งหนึ่งในไมอามี
ติดต่อกับพวกคิวบา
ทีนี้ ไอ้นั่นขนยาเยอะเลยล่ะ
- โอเค - ล้อเล่นรึเปล่า
มาเร็ว ไปดูกันว่ามีอะไร
- ไง บูกาลู - ว่าไงฮะ อาร์ตี้
เป็นไงบ้าง
ดูสามีฉันสิ
มาทำธุรกิจในวันแต่งงาน
เป็นผู้หญิงจะทำไงได้
แต่งตัวแล้วดูดีนะ ริคกี้
แต่โบว์เบี้ยว ถือหน่อย
หูกระต่ายสีฟ้าเล็กๆ
นั่นแหละ
- หวัดดีค่ะ - ว่าไง
เฮ้ย ทำไมฉันไม่ได้รับเชิญ ไปงานแต่งพี่จ้อยวะ บู
เอ่อ ก็นายมันสตีฟน่าขนลุก
แบบ นายไม่ใช่สตีฟธรรมดา สตีฟหกนิ้วหรือสตีฟเซ็กซี่
ไม่ได้เป็นสตีฟปกติด้วยซ้ำ นายมันสตีฟน่าขนลุก
พวกนายทุกคนดูเหมือนแกลดีส ไนท์ กับไอ้วงพิปส์ว่ะ
ถ้าพวกเราเป็นพิปส์ เดาสิว่าใครเป็นแกลดีส
- ว่าแต่พิปนี่อะไรวะ - ไอ้เวร กระปู๋แกน่ะพิป
ทีนี้ส่งไอ้...
- มาเร็วพวก - เฮ้ย แกเมาอยู่แล้วนี่หว่า
ช่างแม่ง ไอ้เวร
เฮ้ย โย่ จอดก่อนพวก
- นั่นเบรนด้า มัวร์ - ให้ตายพวก
แฟมิลี่ดอลลาร์
โอเค
- ไง เบรนด้า เป็นไงบ้าง - หวัดดี
- แต่งหล่อไปไหนกันมา - เพิ่งกลับจากงานแต่ง
- ของจอห์นนี่ เคอร์รี่ - จอห์นนี่ เคอร์รี่
จะยืนอยู่ตรงนั้นหรือจะขึ้นรถมา
มาเร็ว
นายดูอยู่รึเปล่า
เปล่า
ขอดูดอีกที
ฉันนึกว่านายตายไปแล้ว
คือปกติมันมักจะเป็นงั้น
เวลาใครเลิกมาเรียน ไม่ตายก็ติดคุก
ฉันก็แค่ยุ่ง
นายยุ่งเรื่องอะไรล่ะ ริคกี้
- เรื่องคิดถึงเธอ - อย่ามาทำเป็นเจ้าชู้
นายรู้ว่านายมันไม่มีอะไร
วิทยาศาสตร์
- วิทยาศาสตร์เหรอ - ใช่ วิทยาศาสตร์
นั่นคือวิชาที่เราเรียนด้วยกัน กับครูฮัลลาเดย์
เมื่อก่อนฉันนั่งเรียนข้างหลังเธอ
เธอผูกโบว์ที่ผม
เป็นสีโน่นนี่นั่นเปลี่ยนไปเรื่อย
ฉันเคยนั่งมองมันตลอดคาบ
คงต้องน่าเบื่อแย่
ที่ต้องมองด้านหลังของหัวฉันตลอดคาบ
คงงั้นมั้ง
แต่มันก็สวยดีนะ โบว์นั่นน่ะ
ยายฉันผูกผมให้
- เหรอ - ใช่
ไม่ต้องห่วง เราจะค่อยเป็นค่อยไป
เออสิเราจะค่อยเป็นค่อยไป
จะรู้ได้ไงวะ
ดูเหมือนสักล้านดอลลาร์ได้มั้ง
เอาล่ะ ดูนะ
มีอีกเรื่องหนึ่ง
- อะไรเนี่ย - ถือซะว่าเป็นโบนัส
พวก ถ้าพ่อเจอ พ่อเตะตูดผมแน่
งั้นก็อย่าให้เขาเจอสิ
หน้าใหม่อย่างนายไปซื้อยา
แล้วไม่ขายด้วย เดี๋ยวเขาก็พูดกัน
ตอนแรกก็ให้ผมซื้อ นี่จะให้ผมขายด้วยเหรอ
ฟังแจ็คสันไป โอเคนะ
รู้อะไรมะ เออ ช่างแม่ง
รู้มั้ยว่าในนั้นมีเท่าไหร่ สี่พัน
แม่ง ฉันยังอยากขายเองเลย
- ผมเก็บได้เหรอ เงินที่ได้น่ะ - ของนายเลย
เอามาปรุงใหม่เป็นผลึก
- หาทีมงานแล้วก็ส่งของ - ดูดีนะ
ไม่ทันไร คนก็รู้แล้วว่านายมันของแท้
นายของแท้ นายปลอดภัย
เหรอ
เขาติดต่อให้เราเลยคราวนี้
หนึ่ง
ปี 1985
แฟนเฮงซวยของเธอทิ้งเธอไป
กระบอกนี้ฉันไม่กลัว ถ้าฉันเล็งไปที่คุณ คุณจะกลัวมั้ย
นี่ไม่ได้ดูน่ากลัวสำหรับฉันเลย
ฟังนะ สัญญาได้ว่า ผู้ชายทุกคนที่คุณเล็งใส่ก็กลัวทั้งนั้น
แต่ถ้าคุณต้องการอะไรที่
ทั้งดูข่มขวัญ และยังมีอานุภาพมากกว่าเดิมหน่อย
- ลองขนาดนี้เป็นไง - ดี
ใช่
คุณผู้หญิง ผมอยากบอกว่าผมเน้นเรื่อง
- ความรับผิดชอบของเจ้าของปืนนะ - เออๆ
ฉันไม่ได้อยากจะเก็บเขาหรืออะไร
ฉันแค่อยากให้เขาขอโทษ
โอเค เอากระบอกนี้ กระบอกนี้ราคาเท่าไหร่
ปกติพันสอง แต่ผมให้คุณพันเดียวก็ได้
หนึ่งพัน โอเคมั้ย
ไอ้เวรพวกนั้นมาหาแก ลับหลังฉันเหรอ ริคกี้
- อะไรนะ - ฉันเห็นแกในรถ
แล้วแกก็ยอมเล่นตามมันเหรอ แกเป็นลูกฉันนะ
พวกนั้นจะลากตูดพ่อเข้าคุก
ก็ให้มันลากตูดฉันเข้าคุกไป
นั่นกล่องของผม พ่อรื้อของของผมเหรอ
เออ ฉันรื้อของของแก
แกรู้มั้ยว่าในกล่องนั้นมีเงินเท่าไหร่
9,782 เหรียญ
ทีนี้ ไอ้เด็กอายุ 15 จะมีเงิน 9,782 เหรียญได้ไงวะ
โดยที่พ่อของมันไม่รู้เลย
รู้มะ พ่อควรจะขอบคุณผมด้วยซ้ำ
แม่ง ไปตายเลย! เก็บเงินไว้เหอะ! พ่อจำเป็นต้องใช้มากกว่าอีก!
เอาไปเปิดร้านหนังห่าอะไรก็ทำไป!
ดอว์นพูดถูก พ่อแม่งขี้แพ้!
เกิดอะไรขึ้น ริค
ดับเบิลเบอร์เกอร์
เด็กนั่นอยู่ได้ไม่ถึงห้าเดือน
- ไง - อะไรวะเนี่ย
- นกนี่มาทำไม - ของพี่
อะไร ไม่ชอบเหรอ
พี่ดูไม่ค่อยดีเลยนะ ดอว์น
เออ นายก็ไปตายซะ
ไทมันเฮงซวย ดอว์น
พี่น่าจะคิดเรื่องกลับบ้านซะที
กลับไม่ได้ ริคกี้
พี่กลับไม่ได้
- ไทเลอร์ทำชีวิตพี่พัง - ไม่ ไม่ใช่ไทหรอกที่ทำชีวิตฉันพัง
ดอว์น ผมอยากให้พี่กลับบ้าน
เกิดอะไรขึ้น
นายทำอะไรไปงั้นเหรอ
เปล่า ก็แค่ผม...
ผมโคตรคิดถึงพี่เลย
นายไม่ได้ทิ้งกุญแจไว้ในรถปู่ใช่มั้ย
โอ๊ย แม่งเอ๊ย
- แม่ง! - เวร! เกือบยิงได้แล้ว
หมอบลง!
ทิ้งอาวุธ
- หมอบลงกับพื้น - หมอบลง!
กางแขนขา
สาบานเลย ฉันยิงแกสมองแตกแน่
- เอามือมาข้างหลัง - แกคิดอะไรของแก
เขาเอารถปู่ผมไป
หุบปากไปเลย
ดีใจที่ได้เจอนะ ไอ้น้องชาย
พวกนั้นจะตั้งข้อหาอะไรผม
ขับรถโดยไม่มีใบอนุญาต
พกอาวุธโดยไม่เปิดเผย ทำร้ายร่างกาย พยายามฆ่า
พูดจริงๆ ก็ ข้อหาทำตัวโง่เง่าวายป่วงน่ะ ริคกี้
- พยายามฆ่าเหรอ - ใช่
ไอ้เวรนั่นขโมยรถคุณปู่ผมไปนะ
นี่มันเฮงซวยชิบเป๋ง
นี่ ใจเย็นก่อน โอเคมั้ย เราจะทำแบบนี้
ศาลจะนัดวันพิจารณา
นายจะโผล่มาขึ้นศาล ทุกคนจะมา
เว้นแต่ตำรวจที่จับนาย
เพราะงั้นทุกข้อหาก็จะถูกยกฟ้อง โอเคมั้ย
- แล้วพี่สาวผมล่ะ - ไม่โดน
เราบอกเขาว่าปืนเป็นของนาย
รถอิมพีเรียลฉันอยู่ไหน ริคกี้
ไอ้รถเวรฉันอยู่ไหน ริคกี้
ฉันรู้นะว่านายได้ยิน ไอ้เด็กเวร
ลงมาจากรถ
อย่าทำตัวเฮงซวย ไอ้ริคกี้ ทุกวันเลย
ลงจากรถมา พูดกับฉันสิ
แล้วบอกมาว่าไอ้...
อย่างที่เห็น คุณปู่ไม่ค่อยสบายใจนะ
ลงมาจากรถแล้วคุยกับฉันซะ
เขามีสิทธิ์ที่จะโกรธด้วย
ผมไม่ได้ขโมยรถปู่ไปนะ ผมแค่ยืมไป
แต่คนอื่นขโมยไปจากผม
เออ จะยังไงก็แล้วแต่ ริค ตอนนี้ปู่กับย่าของแก
ไม่มียานพาหนะแล้ว
ฉันกำลังจะบอกว่ามันจะมีผลลัพธ์ตามมา
จากการกระทำของแกเมื่อคืน
พ่อเข้าใจว่าแกรู้สึกยังไงเรื่องดอว์น
ฉันก็ใจจะขาดเหมือนกัน
งั้นทำไมพ่อไม่ไปรับพี่กลับมา
ไอ้พวกนายแม่งไม่ขำเลยว่ะ
เฮ้ย นายต้องเตะบาทหลวง แม่นาย
หรือใครก็ตามที่ซื้อไอ้รองเท้าเวรนั่น
ว่าไง ทุกคน
ริค มาคุยกันพวก
พวกนั้นตั้งข้อหาอะไรนาย ริค
พยายามฆ่า งี่เง่าอะไรแบบนั้น ไม่รู้อ่ะ
ไม่รู้เหรอ
นายพูดง่ายๆ เหมือนนายไม่ตื่นเต้นอะไรด้วยซ้ำ
นายมันก็พูดแบบคนดำได้เก่งนะ ริค
แต่นายไม่รู้สี่รู้แปดอะไรเลย ว่าการใช้ชีวิตแบบพวกเราเป็นไง
นายบอกอะไรพวกนั้นไป ริค
ฉันไม่ได้บอกอะไรเขาเลย จอห์นนี่ พูดจริงๆ
คือไอ้ห่านั่นขโมยรถปู่ฉันไป
ฉันก็แค่พยายามไม่ให้มันหนีไปได้
นายคิดว่าถ้าเป็นพวกเราคนใดคนหนึ่ง ยิงรถของปู่นาย
แล้วพวกเราจะหลุดมาได้งั้นเหรอ
เพราะถ้าฉันเจอว่านายลากบูไปเกี่ยว
ฉันจะซ่อมนายด้วยตัวเองเลย เข้าใจมะ
เกี่ยวเรื่องอะไร
เรารู้แล้ว ริค
ไม่มีใครอยู่ในเกมนี้ได้สิบปี
โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรอก
เรารู้
นายฉกจากแหล่งส่งของของเรา
แล้วนายก็เอาไปปรุงใหม่ขายเอง
นายไม่คิดว่าเราจะรู้เหรอ
ขอโทษนะ จอห์นนี่
ฉันไม่รู้ว่าที่พวกนั้นมันของนายด้วย
650 กรัม ริค
แค่นั้นก็พอที่จะทำให้ตูดนาย
ตูดฉัน และเพื่อนทุกคนของนายตรงนั้น
ต้องเข้าคุกตลอดชีวิต
แม่ง จริงๆ ฆ่าคนยังโดนน้อยกว่า
ในรัฐมิชิแกน
เพราะงั้นถ้านายพกยาอยู่แม้แต่กรัมเดียว
นายอย่าเข้ามาใกล้ฉันหรือคนของฉัน เข้าใจมั้ย
ถ้าพวกนั้นจับนาย นายก็ได้ติดคุกแบบคนขาว
แต่ถ้าพวกนั้นจับพวกเรา เราต้องโดนแบบคนดำ
เพราะงั้นอย่ามาทำอะไรมุทะลุแถวนี้
ถ้าอยากส่งยา มาหาฉัน
จากนี้ต่อไป อย่าไปยุ่งกับที่ส่งของ
ตำรวจแม่งจับตาดูที่พวกนั้นเสมอ
เข้าใจรึเปล่า
เออ
ลีออน นายยังเป็นหนี้เราอยู่นะ
นี่ก็แค่ต่อเวลาให้นายได้อีกนิด
ฉันเข้าใจ พี่ชาย
อย่างที่บอก ฉันรอเงินจากคนเดียว
ถ้าหมอนั่นจ่ายฉันเมื่อไหร่ ฉันก็จ่ายพวกนายได้ทุกคน
เมื่อพวกนายกลับมาจากเวกัส
เราจะล้างหนี้กัน โอเคนะ
นายรู้ว่าเมียฉันไปด้วยใช่มั้ย ลีออน
เฮ้ย บอกแล้วไง ฉันจัดให้แล้ว
ทั้งนายกับเมียคนสวยของนาย
ฟังนะ ทุกคนจะได้ใกล้ชิด
ติดสังเวียนเลยพวก
ฉันมีญาติที่ทำงานในค่ายของทอมมี่ เฮิร์นส์
ทอมมี่ เฮิร์นส์รู้แล้วว่าพวกนายจะไปดู
ทอมมี่ เฮิร์นส์ รู้ว่าพวกเราจะไปดูด้วยเหรอ
เออ ใช่ ทอมมี่ เฮิร์นส์รู้ว่านายจะไป
พวกนายดังจะตาย
ลีออน อย่าลืมจ่ายมาทุกเซ็นต์ ทันทีที่เรากลับมา
โกลเด้น นักเก็ต
โรงแรมบิเนียนส์
โฟร์ควีนส์
โย่ ไม่เคยเห็นอะไรงี้มาก่อนเลย
พร้อมรึเปล่า
พร้อมเจอเมืองนี้รึยัง
เอาเลย ให้ตายสิ
ลีออน ลูคัส รู้จักมั้ย เขาเป็นญาติของทอมมี่ เฮิร์นส์
ทอมมี่เป็นคนจัดการเอง โอเคมั้ย ที่นั่งข้างสังเวียน
คุณคะ ฉันเห็นว่าที่นั่งวีไอพี
มีคนรับบัตรไปหมดแล้วค่ะ
ฉันต้องขอให้พวกคุณหลบไปก่อน
จอห์นนี่
ดูเหมือนตั๋วนายมาอยู่กับฉันว่ะ ไอ้ตัวเล็ก
หมัดขวาอีกครั้ง
- เอาจริง - โย่!
- เฮิร์นส์หันหลังแล้วครับ - ลุกขึ้นมา
- โดนขวาไปอีกหมัด! - ไม่เอาน่า พวก
อะไรวะเนี่ย
- ไม่! ไม่! - พวก ไม่เอาน่า
- โดนหมัดขวาไปอีก! - อย่าเริ่มเก็บ...
- ไม่! - เฮิร์นส์เดือดร้อนอีกแล้ว!
- เฮิร์นส์ทรุดไปแล้ว! - แม่ง!
- เวร! - พระเจ้า!
ทอมมี่ เฮิร์นส์พยายามจะลุกแต่เขา...
- พวกนั้นต้องยุติการชกครับ - อะไรวะเนี่ย
ไม่รู้ว่าจะไปปาร์ตี้ของอาร์ต เดอร์ริกทำไม
ถ้าเราไม่ได้เข้าไปดูการชกนั่น
ทุกคนที่ปาร์ตี้ไปดูการชกทั้งนั้น
คุณจะลากตูด กลับดีทรอยต์วันนี้เลยก็ได้ ลีโอ
แต่ฉันจะไม่กลับดีทรอยต์คืนนี้
ฉันจะไปไอ้ปาร์ตี้เวรนั่น
แล้วอย่าทำตัวเหมือน คุณไม่ได้โดนลีออนหลอกเอาเหมือนกัน
เขาทำให้คุณทั้งสองคนดูโง่มาก
ฉันไม่เห็นเข้าใจ ว่าเขาต่อยไอ้โง่นั่นทำไม
มันบ้ามากเลย
เป็นการชกที่สนุกที่สุด
อาร์ตี้! เข้ามาเมื่อไหร่
ผมไม่ใช่อาร์ตี้
เวร! เห็นเมื่อกี้นึกว่าเป็นลูกชายฉัน
- เดี๋ยว นายไม่ใช่ลูกฉันใช่มั้ย - เอ้ย ไม่ใช่
- คุณคืออาร์ต เดอร์ริกใช่มั้ย - ดูครั้งล่าสุดก็ยังใช่อยู่นะ
แต่ว่า ฉันเป็นคนเชื่อถือไม่ได้โดยสิ้นเชิง
ไปถามเมียคนเก่าๆ ของฉันสิ
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน นายมันเด็กของจอห์นนี่
ริคเด็กเผือก
- อ้อ ใช่แล้ว - งั้น เพื่อนของจอห์นนี่...
ก็เป็นเพื่อนของจอห์นนี่
ฉันล้อเล่นโว้ย! จอห์นนี่เชื่อใจได้
เขากับลีโอพูดคำไหนคำนั้น
แล้วคนเราต้องพูดคำไหนคำนั้น ริคเด็กเผือก
อย่าลืมล่ะ
ไว้มาหากันบ้าง
อ้อ ขอบคุณ แต่เราไม่ได้สั่งนะ
มาจากผู้ชายที่บาร์โน่นค่ะ
จอห์นนี่
ทำไมดูหดหู่นักล่ะพวก
จอห์นนี่ บอย บลูตกลงเจอตั๋วมั้ย
เลี้ยงเหล้าทุกคนเลย
เรารวยแล้ว!
จอห์นนี่
จอห์นนี่ ฟังอยู่รึเปล่า
- ไม่! - ไม่!
- อีกหนึ่งชั่วโมงกลับมานะ - โอเค
อุ๊ย ขอบคุณ
เบ็ตตี้ พร้อมจะพบกับผู้ท้าชิงคนใหม่หรือยัง
แคลร์ มาโลน!
เดเมียน เดเมียน!
เดเมียน!
แหล่งข่าวของตำรวจบอกว่า
พวกเขาเชื่อว่านี่เป็นการยิงแก้แค้น
เป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้ง จากเรื่องยาเสพติด
เดเมียนกับแฟรงกี้ ลูคัสอยู่ที่นี่ตามลำพัง
ดูโทรทัศน์กันอยู่
บ้านหลังนั้นเป็นของ ลีออน ลูคัส ลุงของพวกเขา
มีการยิงทั้งหมด 28 นัด จากปืนอาร์ก้า 47 ปรับแต่ง
ซึ่งกำลังท่วมตลาดในตอนนี้
กระสุนลูกหนึ่ง โดนเดเมียน ลูคัสที่หน้าอก
แฟรงกี้ พี่ชายของเขาเป็นคนโทรหา 911
เร็วหน่อยครับ! น้องชายผมโดนยิง
ช่วยมาที่เลขที่ 3344 จูดิธไดรฟ์
- ผมไม่รู้จะทำยังไง - นั่นอยู่ทางนั้น
เราได้ทราบมาด้วยว่าลีออน ลูคัส
มีประวัติอาชญากรรม ในการทำผิดกฎหมายเรื่องยาเสพติด
รู้จักเด็กคนนั้นไหม
เดเมียนหลานของเขาถูกรีบนำส่ง
โรงพยาบาลเมานท์คาร์เมลเมอร์ซี่
และถูกประกาศว่า เสียชีวิตตั้งแต่มาถึงโรงพยาบาล
ให้ตายสิ ริคกี้
อยากโดนยิงหรือไง
ผมมาหาปืน ย่าเอาปืนผมไปซ่อนตลอด
อย่าถือเลยนะพ่อ แต่พ่อดูไม่ได้เลย
ฉันแก่และจน ริค แล้วข้ออ้างของแกคืออะไร
แกกลับมาจากเวกัสเมื่อไหร่
เดินทางไปซะไกลเพื่อจะไปดู
คนโดนไล่ยำในแค่สามยก ใช่มั้ย
เอ่อ จริงๆ ผมไม่ได้ดูมวยหรอก
คือผมไปเล่นแบล็กแจ็ก เจอสาว
- สาวยิวสวยๆ สินะ - ยิวเหรอ
เออ ในเมื่อตอนนี้นายเปลี่ยนศาสนาแล้ว
ไอ้ดาวนั่นน่ะ ริคกี้ นั่นดาวของชาวยิว
อะไรวะ
แกอยู่กับไอ้พวกโง่แค่ไหนกันเนี่ย
แกโง่แค่ไหนกันเนี่ย
แต่อย่างน้อยพวกนั้นก็ไม่แก่และจน
อย่างน้อยพวกนั้นก็ไม่ต้องยืมเงิน จากพ่อแม่ตัวเอง
แม่ง พ่อแม่พวกเขา อาจจะยืมเงินจากพวกเขาก็ได้
มีปืน.38 อยู่เหนือช่องระบายอากาศ
ฉันอยากให้แกกลับไปเรียนหนังสือ ริคกี้
ได้ยินมั้ย
ไอ้พวกคนที่แกไปขลุกอยู่ด้วย
เดี๋ยวแกจะถลำลึกเกินไป
แล้วพวกนั้นก็จะไม่ปล่อยแกออกมา
ใครล่ะพ่อ พวกเคอร์รี่ หรือพวกตำรวจ
- เห็นข่าวรึเปล่า - กิล มันออกทีวี
- ทั้งวันเลยพวก! ก็ต้องเห็นแล้วสิ - นายอยู่ตรงนั้นรึเปล่า จอห์นนี่
เฮ้ย เปล่า! คุณรู้ว่าผมไม่ได้อยู่ที่นั่น...
นายต้องจัดการเรื่องวุ่นให้เรียบร้อย
ฉันกลบการสืบสวนอันนี้ไม่ได้นะ เข้าใจนะ
ทีนี้ก็อย่าให้ใครเห็นอาร์ก้าวางเกลื่อนด้วย
ไม่เอาน่า กิล คุณรู้จักผมดี
ผมดูแลคนที่ดูแลผม แล้ว...
แล้วตอนนี้ฉันได้ข่าวว่า พวกส่วนกลางมีสายข่าวอยู่ในวงการ
ดูให้แน่ใจว่านายไว้ใจทุกคนรอบตัวนายได้
รู้มะว่าเรื่องนี้จะทำเราเดือดร้อนแค่ไหน
นี่ไม่ใช่แค่ก้อนขี้เล็กๆ ที่เตะไปซ่อนในป่าได้
นี่แม่งเด็กทั้งคน
รู้มั้ยว่านั่นหมายความว่าอะไร
หมายความว่า จะต้องมีคนดำถูกโทษเรื่องนี้
ไม่ว่าจะเป็นคนทำจริงรึเปล่า พวกนั้นแม่งแค่อยากได้คนดำสักคน
ไม่จำเป็นด้วยว่าเป็นตัวที่ใช่
แค่อยากได้ใครสักตัว
เดาสิว่าไอ้ตัวนั้นจะต้องเป็นเราตัวไหน
มันต้องไม่ใช่ฉัน หรือใครก็ตามในครอบครัวฉัน!
ลีออนแม่งไม่ได้อยู่ในบ้านด้วยซ้ำ!
ให้ตายสิ!
แม่งโว้ย!
ไป
ไปซะ วิ่งตูดบานไปเลย
แล้วไม่ต้องไปพูดกับใครล่ะ!
ถ้านายพูด ฉันรู้แน่
ว่าไง ไอ้ตัวเงิน ลืมอะไรรึเปล่า
ผมไม่ได้ลืมอะไรทั้งนั้น
เฮ้ย ริคกี้ เป็นอะไรเหรอ
ล้อเล่นรึเปล่า
เราต้องคุยกันเรื่องเด็กคนนั้น ริคกี้
ทำไม พวกคุณจะให้ผมตายห่าไปอีกคนเหรอ
พวกคุณแม่งเป็นอะไรกันหมด ผมไม่เอาด้วยแล้ว
ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ
ช่างแม่ง ไปกันเถอะ
นี่จ้ะ
- อะไรเนี่ย - ฉันทำแพนเค้กให้ไง
ฉันไม่กินแพนเค้ก เรย์
ฉันไม่เคยกินแพนเค้กเลย
อีกอย่าง เมื่อคืนเธอเรียกฉันว่าออเดรย์
เธอบอกว่า "ราตรีสวัสดิ์ ออเดรย์"
ฉันก็ไม่อยากจะถามนะ
ฉันไม่รู้จักออเดรย์สักคน
ริคกี้ คุณปู่ทำแพนเค้กให้
ผมไม่ชอบกินแพนเค้ก กินแล้วท้องเสีย
นี่ พ่อ
ปู่ทำแพนเค้กมาให้
- คิดว่าพ่อน่าจะอยากกิน - เหรอ
นี่อาร์ก้าหมดเลยเหรอ
ประมาณนั้น ต้องกำจัดให้หมด
นี่ พ่อ ผมจะทำอย่างที่พ่อว่า
ผมจะกลับไปเรียน
เหรอ
โอเค
อ้อ เออ อีกเรื่อง
วันก่อนฉันเอาปืนกล็อกไปแลกมาก
หมอนั่นเติมปลาทองมาให้ด้วย
เข้าไปดูสิ เจ๋งดีนะ มันชื่อเอ็ด
เอ็ดเหรอ
เออ เปิดอยู่
- ว่าไง นักก์ - ว่าไง ริคกี้
เป็นไงบ้าง
พวกนายชอบดูหนังกันจริงๆ สินะ
ใช่ เราจะเปิดร้านเช่าหนัง
ดี
- เอาน้ำอัดลมมั้ย - อ๋อ เอาสิๆ
สักขวดก็ดี
- นี่ปลานายเหรอ - ของพ่อ
มันชื่ออะไร
- เอ็ด - เอ็ดเหรอ
- เออ เอ็ด - ปลาน่ารักดีนะ
- ใช่ ฉันก็เพิ่งเจอมันเหมือนกัน - ขอโทษจริงๆ พวก
นี่ แฟรงค์ เฮ้ย
ไอ้ลูกชายฉันอยู่ไหน พวกคนข้างล่าง
บอกว่าไม่มีชื่อเขาในระบบ
เราใส่ชื่อเขาเป็นคนนิรนาม เพื่อช่วยปกป้องเขา
เขาอยู่ไหนวะ
นั่นลูกชายฉันเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
พวกนั้นบอกว่าเขาจะรอด
- ใครแม่งเป็นคนทำวะ - เราคิดว่าเป็นลูกน้องของเคอร์รี่
ฉันจะฆ่ามัน
ฉันจะล่าตัวมันมา
แล้วส่งกระสุนเข้ากะโหลกมันเลย
คุณต้องระวังเรื่องที่พูดต่อหน้าเรานะ ริค
ไปตายเลย แฟรงค์
ไม่คิดว่าฉันมีกระสุนเผื่อนายด้วยเหรอ
เฮ้ยๆ รอก่อนสิพวก
แกด้วย นังตัวร้าย แล้วก็แก
- ริค เราไม่ใช่ศัตรูของคุณ - นายต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
เรื่องเด็กอายุ 15 ที่ต้องอยู่ในนั้น
เรามีข้อมูลพอที่จะจับพวกเคอร์รี่แล้ว ริค
- พ่อ ริคอยู่ไหน - ไปตายซะ
- ดอว์น ไม่เป็นไรแล้ว น้องโอเค - เขาอยู่ไหน
หนูอยากเจอน้อง หนูอยากเจอริค
- ดอว์น เดี๋ยวก่อน - หนูจะไป
- ให้ตายสิ - เอา...
ระวังหน่อย บู!
พานักก์ไปด้วย
โหย อะไรวะเนี่ย
- พวกนี้มาจากไหน จอห์นนี่ - ต้องรู้ด้วยเหรอ
โหย พวกนั้นต้องชอบแน่
ปีนี้พวกเราได้อุ่นกันล่ะ
พี่จ้อยกลายเป็นพี่เบิ้มแล้วเนอะ
- พี่เบิ้ม พี่เบิ้ม - พี่จ้อยกลายเป็นพี่เบิ้มแล้ว
พี่เบิ้มๆ
ลองเลย!
ใส่ไม่เป็นใช่มั้ยล่ะ
ใส่ยังไม่เป็นเลย
ไอ้พวกนั้นทำตัวเหมือนไม่เคย
เห็นเสื้อขนมิงค์มาก่อน
เอาแจ็กเก็ตออกก่อนสิเว้ย
ต้องเอาแจ็กเก็ตออกถึงจะเห็น
นายเข้าไปยุ่งเรื่องอะไรมา ริคกี้
พวกนั้นใส่ชื่อนายเป็น "คนไข้นิรนาม"
ใครอยากจะฆ่านายขนาดนั้น
อย่างน้อยก็ยังไม่หมดหล่อนะ
เพราะหน้าตาไม่เคยดีมาตั้งแต่ต้นละ
มันก็ดีใช่มั้ยล่ะ
สมัยที่พวกเราเป็นเด็กอยู่พักหนึ่ง
ตอนนี้นายก็ยังเด็กอยู่เลย ริค
นี่ ริคกี้ รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
ฉันเอาของขวัญมาให้
นายอาจไม่ชอบดนตรีในนั้นนะ
ใครเป็นคนยิงเธอ ริคกี้
สตีฟเหรอ
หรือว่านักก์
หรือว่าบู
บูไม่มีทางทำอะไรอย่างนี้
โอเค
ใครเป็นคนเหนี่ยวไกก็ไม่สำคัญ
เพราะเราทั้งคู่รู้ว่า ใครเป็นคนเอาปืนไปให้พวกเขา
จอห์นนี่รู้ว่าเรามีสาย
แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ไปได้สวย ริคกี้
เราเข้าค้นคลังของที่หนึ่งที่เธอไปซื้อของ
ทีมงานของเขารีบหักหลัง แล้วขายนายเลยทันที
เอฟบีไอ! เอฟบีไอ!
- ไปเลยๆ เร็ว! - ใครน่ะ
ห้องนอนๆ ห้องนอนๆ!
- จอห์นนี่! - ไปเลย ไปๆ
ถอยไปๆ! วางปืน!
หมอบลง หมอบ!
- หมอบลง หมอบสิ! - หมอบแม่งสิโว้ย!
ไม่งั้นกูยิงหัวมึงแน่!
ให้ตายห่า แม่ง!
- จอห์นนี่! - ไปกันเถอะ
หยุดนะ!
เฮ้ย!
- ปล่อยนะ! - เอามือไพล่หลัง
กำลังออกไปแล้ว
- ใจเย็น ผมไปแน่พวก - หุบปาก!
- เอาจริงเหรอ - ลุกขึ้นมา!
- เร็ว - ปล่อยเขานะ!
- ไปเร็ว - อย่าแตะน้องชายผมนะ
เขาไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย!
อย่ายุ่งกับเขา!
เออ พี่ชายนายช่วยนายไม่ได้แล้ว
เรื่องที่เกิดกับเธอ มีแต่จะทำให้เรื่องมันซับซ้อน
จะดีกว่าถ้าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเลย
เข้าใจไหมว่าฉันพูดอะไร
มันก็เหมือนกับจะดีกว่าถ้าเราลืม
งานอดิเรกเล็กๆ ของพ่อเธอในห้องใต้ดิน
ถึงแล้ว ไอ้ลูกชาย
คงตื่นเต้นสินะที่รู้ว่า
คืนนี้จะได้นอนบนเตียงตัวเอง
- ใช่มั้ย - ดอว์นอยู่รึเปล่า
เปล่า
ดูเหมือนว่าไทออกนอกเมือง แล้วทิ้งเธอไป
ฉันว่าก็ดีนะ แต่แกก็รู้นิสัยผู้หญิง
อีกอย่าง เราไม่ต้องการ ความมองโลกในแง่ร้ายของนาง
แถวนี้ตอนนี้
คุณย่า
พ่อเคยคิดจะย้ายบ้านบ้างมั้ย
นานแล้วนะที่ไม่ได้มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเลย
ฟังนะ ริค อะไรๆ กำลังจะดีขึ้น เข้าใจมั้ย
ก่อนอื่น เราจะต้องดูแลให้แกหายดี
ดูนั่นสิ ของดีนะ ขึ้นมาเลย
ไหวมั้ย ทีละขั้น
มาเลย มา เอาละ
แกจะจำภาพหลังประตูนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ฉันทำความสะอาดซะเรี่ยมเร้เรไร
เดี๋ยวก่อน
เอาละ
บ้านเราแสนสุขใจ
ดูนั่นสิ
นี่ ลูก ให้ช่วยมั้ย
แบบนี้ผมจะไปโรงเรียนได้ไง
เอ่อ คือ ประเด็นคือ...
ฉันก็ว่าจะบอกแกมานานแล้ว
พวกนั้นจะไม่ยอมให้แกไปโรงเรียน
เพราะแกเคยโดนยิง
พวกนั้นบอกว่าแกเป็นความเสี่ยง สำหรับเด็กคนอื่นๆ
คืองี้ มีสำรองอยู่ใต้อ่างล้างหน้า
แต่อันนี้เอามาล้างใช้ใหม่ดีมั้ย มันคือ...
- ถุงละสามเหรียญ - ผมไม่ล้างหรอก
ถ้าพ่ออยากประหยัด พ่อก็ล้างเอง
โอเคๆ
แค่ถามเฉยๆ
รอบหน้าซื้อเป็นโหลเลยดีกว่า
น่าจะได้ถูกกว่า
เอ้า เอามานี่ พ่อจะเอาไปล้าง
โอเค อะไรก็ได้ที่แกต้องการ ลูก
อะไรก็ได้ที่แกต้องการ
เฮ้ย ริคกี้
รู้มะ อีกสองสามอาทิตย์มีงานโชว์ปืน
แกกับฉันอาจขับรถไปที่นั่นกัน
- ถ้าแกไหวน่ะนะ - ฟังดูดี
ปี 1986
คนขับถูกยิงที่แขน
ระหว่างการปล้นและถูกนำส่งโรงพยาบาล
ตำรวจบอกว่าการยิงครั้งนี้เป็นการจัดฉาก
ถ้าหากถูกพบว่าผิดจริง...
หลายปีในเรือนจำ
เดี๋ยวก็โดนยิงตายหรอก
เที่ยวมาเคาะประตูบ้านคนแปลกหน้า แบบนั้นน่ะ ไอ้หนู
นายคือริคกี้ เวอร์ชี่ใช่มั้ย
- เออ - นายมีเด็กกับพี่สาวฉัน
- ใครนะ - เบรนด้า มัวร์
นายต้องโทรหาเธอ แล้วก็ทำอะไรให้แมนๆ หน่อย
เฮ้ย ฉันมีอะไรกับเบรนด้าแค่ไม่กี่ครั้ง
แค่ครั้งเดียวก็มีเด็กได้แล้ว
อีกอย่าง คีชาเกือบจะขาวเท่านายอยู่แล้ว
คีชานี่ใครวะ
- หลานสาวฉัน ลูกสาวนายไง - ริคกี้!
ปิดประตูซะที ความร้อนไหลออกหมด
- นายเป็นใครวะเนี่ย - คุณเป็นพ่อเขาเหรอ
- ใช่แล้ว - อ้อ งั้นคุณก็เป็นปู่คนแล้ว
แมนๆ หน่อย โทรหาพี่สาวฉัน ถ้าไม่โทร เดี๋ยวฉันกลับมา
แล้วนายไม่อยากให้ฉันกลับมาหรอก
เขาพูดเรื่องอะไรของเขา ริค
ผมไม่รู้ ผมเคยมีอะไรกับพี่สาวเขา
แล้วนายไม่ได้ใส่ถุงยางเหรอ
โอ๊ย ให้ตาย ริค
เบรนด้า พ่อของลูกพี่มาแล้ว
แล้วคุณปู่นั่งทำอะไรอยู่ข้างนอก
เขาขับรถพาฉันมา
- ริคกี้ เวอร์ชี่ - ไง เบรนด้า มัวร์
โอ๊ย เวร
อะไรล่ะ
- ว่าไงฮะ ปู่ - "ว่าไงฮะ ปู่" เหรอ
ตัวเล็กนิดเดียวเอง
ควรจะต้องเล็กแค่นี้จริงๆ เหรอ
ลูกเพิ่งเดือนครึ่ง
สวยนะ เหมือนเธอเลย
ถ้าหน้าเหมือนฉันนั่นคงเป็นข่าวร้าย
ฉันไม่ได้อยากจะพูดแบบนั้น
เป็นลูกนายแน่ ริคกี้ ฉันไม่ได้หลอก
คือฉันก็ดีใจที่เป็นลูกนาย
ระวัง ประคองหัวเธอให้ดี โอเคนะ
อยู่กับพ่อแล้วไม่เหมือนเดิมแฮะ
นี่พ่อของลูกจ้ะ
ไม่มีทางที่เด็กนั่นจะเป็นลูกของลูกชายฉัน
เธอน่ารักเกินไป
มานี่ ลูก ขอพ่ออุ้มหน่อย จะทำให้ดูว่าอุ้มยังไง
มานี่เลย มานี่
นั่นแหละ ใช่
ปู่เคยโยกนิดๆ แบบนี้
กับพ่อของหนูและพี่สาวเขานะ
ใช่แล้ว คุณผู้หญิง ประสบการณ์ใหม่ใช่มั้ยล่ะ
ชอบโยกมั้ย
ครับผม
เอา บอกตรงๆ นะ
แม่แกกับฉัน เรา... เราก็ไม่ได้วางแผนที่จะมีดอว์น
เอาจริงๆ เราก็ไม่ได้วางแผนที่จะมีแกด้วย
แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทางของมัน
พ่อ ลูกสาวพ่อติดยา แล้วผมยังต้องขี้ใส่ถุง
คือ ก็จะพูดไงได้
เป็นคนมองโลกในแง่ดีไง
แกต้องเป็นพ่อที่ดีแน่ๆ
ฉันรู้ว่าแกทำได้
คือ ฉันคิดว่า ทันทีที่เรา
ตั้งร้านวิดีโอได้
สิ่งแรกที่จะซื้อคือรถคันใหม่นะ
ฉันรู้ว่าเรื่องมันไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด
แต่ไอเดียดีๆ น่ะ ริค ก็เหมือนไวน์เลิศๆ
ยิ่งบ่มก็ยิ่งดี
เรื่องมันไม่มีทางดีขึ้นหรอก พ่อ
พ่อพอใจกับเรื่องนี้เหรอ
พ่อพอใจกับสิ่งที่ตัวเองเป็นเหรอ
ไม่ต้องคิดว่าคำตอบที่ถูกคืออะไร
คำตอบที่ถูกมีอย่างเดียว
พ่อรู้ว่าเราจะเปลี่ยนสถานการณ์ได้ยังไง
ไม่
ไม่ขายยา ให้ตายสิ
ไม่ขายยา
มันคือยาพิษ ริคกี้
มันฆ่าคน ไม่มีทาง
แล้วพ่อคิดว่าตัวเองขายห่าอะไรอยู่ ปืนฉีดน้ำเหรอ
ริคกี้ ปืนเป็นสิทธิ์ตามรัฐธรรมนูญ
แต่ในรัฐธรรมนูญไม่ได้เขียนเรื่องยาไว้
พ่อพูดเรื่องอะไร
ฉันพูดถึงเรื่องรัฐธรรมนูญไงโว้ย
สิ่งที่เป็นรากฐานของประเทศนี้น่ะ ริคกี้
- พ่อ - แม่ง!
- โอเคมั้ย - โอเค
โอ๊ย เวร
ดูความพังนี่สิ ดูสิว่าเราใช้ชีวิตกันยังไง
เราต้องทำอะไรสักอย่าง พ่อ
เราต้องหาเงิน
ไม่ ไม่ขายยา ริคกี้
- แกรู้ว่าฉันทำไม่ได้ - ให้ตายสิ พ่อ
พ่อขายปืนให้คนค้ายาทุกวัน
ต่างกันแค่พ่อได้แค่เศษสตางค์จากพวกนั้น
ถึงเวลาที่เราจะ หาเงินเป็นกอบเป็นกำได้แล้ว ไม่ใช่เหรอ
นี่ เอาเหอะ พ่อ
ผมทำได้
เราทำได้
คือผมรู้จักผู้เล่น
ผมรู้วิธีการเล่น
ริคกี้ ฉันเสียดอว์นไปแล้ว
ฉันจะเสียแกไปอีกคนไม่ได้
พ่อ เรายังไม่ได้เสียดอว์นไป
ไม่มีทางที่พี่จะกลับบ้าน ถ้าทุกอย่างยังเป็นแบบนี้
มันก็แค่ไม่มีอะไรให้กลับมาเจอ
ไม่มีใครจะช่วยเราหรอก
เราต้องทำเรื่องนี้ก่อนที่จะสายเกินไป
ผมก็มีลูกสาวแล้วนะ ตอนนี้
หวัดดี อาร์ต
ไง ไอ้หนู
อะไรวะเนี่ย
ก็คุณบอกให้แวะมาหากันบ้าง
เข้ามาสิ
- ว่าไงพวก - เอามาแปด
สอง
นี่ ดอว์น
ฉันเอง ริคกี้
- ริคกี้เหรอ - ใช่
พาพ่อมาด้วย
เราจะพาพี่กลับบ้าน
พ่อมาทำไม
ฉันโคตร... โคตรเกลียดเขาเลย ริคกี้
นายรู้ว่าฉันเกลียดพ่อแค่ไหน
เราจะพาพี่กลับบ้าน
ไม่ ฉันไม่อยากกลับบ้าน
นี่บ้านฉัน
ไม่ ดอว์น พี่ต้องกลับบ้านกับเรา โอเคนะ
พี่ต้องกลับกับเราเดี๋ยวนี้
ข้าวของฉันอยู่ที่นี่
ฉันทิ้งไว้ไม่ได้
มีแต่ของเฮงซวย ดอว์น
เราจะซื้อให้ใหม่นะ
นายจะซื้อให้ฉันใหม่เหรอ
ทุกอย่างที่พี่ต้องการ
สัญญานะ
ฉันสัญญา
- ไม่นะ ไม่ๆๆ - มาเถอะ
ไม่นะๆ ไม่ๆ ไม่ๆ
อย่า ไม่! อย่าแตะต้องตัวฉัน
อย่ามาแตะ!
เอามือออกไปนะพ่อ!
เอามือออกไป! ไม่!
อย่ามายุ่งกับฉัน!
อย่าแตะฉัน! อย่ามาแตะ!
นี่
เปิดประตู!
เฮ้ย!
เฮ้ย! เปิดประตูสิ!
เปิดประตู!
ขอร้อง!
ได้โปรด!
ขอร้องนะคะ
พ่อคะ ขอร้อง
พ่อคะ ขอร้องๆ
ปล่อยหนูออกไป
เบรนด้า!
คุณย่า
คือ ย่าฉันโคตรเจ๋งอ่ะ จะบอก
คุณสวยเหลือเกิน
ฉันรักคุณมาก
เมื่อไหร่คุณถึงจะกลับมา
ผมเพิ่งกำลังจะไปเดี๋ยวนี้
ผมอาจแวะมา
- อีกประมาณครึ่งชั่วโมง - ฉันจะเตรียมแชมเปญไว้
โอเค
รอไม่ไหวแล้วค่ะ
ปี 1987
...ทำเอง
ว่ากันว่าเขามีแผลเป็น
ตรงที่แขนเกือบขาด
หักกิ่งไม้แหลมมา เอาด้ายร้อย
แล้วก็เย็บเองเลย
เอาละนะ โอเค
โอเค มาเลย ค่อยๆ
- เออ ร้ายมาก - ฉันอยากดื่มฉลองหน่อย
เอาล่ะนะๆ
โอเคมั้ย
หลังจากนี้ฉันกับพวกหนุ่มๆ จะไปเที่ยว
- ไปด้วยกันมั้ย - ฉันสัญญากับย่าไว้ว่า
จะอบคุกกี้กับย่า
ฉันรู้ ฉันมันไอ้ขี้แพ้
ไม่ เธอก็แค่หลงทางไปพักหนึ่ง
มันไม่เหมือนกันเลย
ขอบใจนะ
พวกนั้นอยู่ตรงนั้นแล้ว
เดี๋ยวก่อน ป๋า ผมยังไม่จบเรื่อง
กลับมาก่อน ต้องดื่มฉลอง
- เฮ้ยๆ ตรงนี้ ดอว์น - พระเจ้า แม่ง
- งานเยอะ - เข้ามาเลย
ทุกคน ฉันอยากขอดื่ม
แด่ครอบครัว ทุกคน หมดแก้ว
- แด่ครอบครัว - เออ ครอบครัว
- เย้ - ไชโย
มานั่นแหละ ไอ้หนู
ไปเลย
ไง แคธี
ไง ริคกี้
ไม่เห็นนานเลยนะ
โอ๊ย เธอเห็นฉันอยู่บ่อยๆ
ฉันรู้ เพราะฉันก็เห็นว่าเธอมองฉัน
นายกำลังทำเรื่องอันตรายมาก ริคกี้
ให้ตาย
ที่นี่เจ๋งโคตร
พี่จ้อยเป็นไงบ้าง
จะถามว่าเขาเป็นไงบ้าง ตอนที่นายมาอยู่ตรงนี้กับเมียเขา
ตอนกลางดึกเนี่ยนะ
ไม่ ผมหมายถึงเขาเป็นไงบ้าง
จอห์นนี่ติดคุก 20 ปี นั่นแหละเป็นไง
แต่ฉันอยู่ตรงนี้
เดียวดาย
ทำไมนายไม่โทรหาฉันบ้าง ริคกี้ ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
พอดีผมยุ่ง
ก็ได้ข่าวงั้นเหมือนกัน
ริคเด็กเผือกไปได้แดดฟลอริดา จากอาร์ต เดอร์ริก
รู้เหตุผล
ที่จอห์นนี่ติดคุก แต่นายกับฉันเป็นอิสระไหม ริคกี้
เพราะพวกเราฉลาดกว่านั้น
ฉันเป็นคนทำให้จอห์นนี่เป็นอย่างที่เขาเป็น
แต่เขาไว้ใจคนมากเกินไป
ถ้าเขาใช้แต่คนที่ฉันแนะนำให้
ฉันคงไม่ต้องอยู่ลำพัง
นายก็คงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
ชอบสิ่งที่เห็นรึเปล่า ริคกี้
งั้นทำไมยังยืนอยู่ตรงนั้น
พ่อมานั่งทำอะไรข้างนอกนี่
คอยเฝ้าระวัง
ดูให้พี่สาวแกกลับบ้านดีๆ
พ่อ ผมแน่ใจว่า
ดอว์นเดินข้ามถนนเองได้นะ
เออ แกจะประหลาดใจเลยล่ะ ว่ามันง่ายแค่ไหน
ที่จะเลี้ยวผิด ไม่ว่าเส้นทางจะสั้นแค่ไหน
พ่อโอเครึเปล่า
เออ ฉันยิ่งกว่าโอเคอีก
เห็นแกกับดอว์นคืนนี้ แล้วก็ปู่กับย่า
แม่ง ฉันเกือบจะเพอร์เฟกต์
มันก็แค่...
แค่อะไร
มันเป็นเรื่องเปราะบาง
ไอ้เรื่องนี้นี่ ครอบครัว
แล้วฉันก็ไม่อยากให้มันพัง นึกออกมั้ย
ฉันไม่อยากให้มันแตกหักอีกแล้ว
งั้นพ่อเข้าบ้านไป ผมจะรอพี่เอง
ดอว์นเป็นสิ่งที่ฉันต้องดูแล
ก็เหมือนแก
ผมดูแลตัวเองได้ พ่อ
อย่าทำพังเลยนะ ริคกี้
อย่าโลภ
เราไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่า ที่มีอยู่แล้วตอนนี้
ได้ โอเค ป๋า
ให้ตาย
กลิ่นตัวแกแม่งอย่างกับไปซ่องมา
- ตอนเช้าวันขึ้นปีใหม่ - เอาจริง
เออ เอาจริง
ราตรีสวัสดิ์ครับ พ่อ
ราตรีสวัสดิ์ ไอ้ลูกชาย
ทำอะไรน่ะ
- โกนหนวด - โกนตั้งแต่เมื่อไหร่
- ตั้งแต่ตอนนี้แหละ - ไม่เห็นจะมีหนวดสักเส้น
- จริงเหรอ - เฮ้ย อย่าเล่นหน้า เดี๋ยวเจ็บ!
- ทิ้งปืน! - เฮ้ย! เงียบซะ ริค!
- สงบซะ ริค! - หมอบลงกับพื้น!
หมอบลง! หมอบลงกับพื้นเลย!
เลิกขัดขืน! หมอบลง!
ขึ้นไปชิดผนัง! ถอยไป! ถอยไปให้หมด!
- อย่าขยับ - ริคกี้ เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้น
เฮ้ย อย่าแตะต้องเธอนะ! อย่าทำอะไรเธอ!
พอแล้ว!
- เอาตัวขึ้นมา - มาเร็ว ไปกันได้
- มาเลย แม่ง! - ริคกี้! ริคกี้!
นายคิดว่าไง ริค ฮะ
คิดว่าจะไม่โดนจับงั้นเหรอ
ผมไม่รู้ว่าคุณแม่งพูดเรื่องอะไร
แกไม่รู้เหรอว่าฉันพูดเรื่องอะไร
ไอ้เวร มองหน้าฉัน แปดกิโล
- อย่าแตะต้องเขานะ! - แปดกิโล
- ริค! - คิดว่าผมโง่เหรอ
ไม่ ไอ้หนู ฉันคิดว่านายซวยแล้ว นั่นแหละที่คิด!
อย่ายุ่งกับเขานะ!
- ริค! - รอบนี้ไม่มีเบอร์เกอร์
กับเฟรนช์ฟรายส์ให้นะ ไอ้เวร
เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้น
นี่คือเรื่องที่เราต้องสู้ ทุกท่าน
ราชาโคเคนหรือแค่ลูกชายที่ซื่อสัตย์
โอเค คือพวกนั้น เขียนจนเขาเหมือนเป็นคาโปน
เมืองนี้ก็คิดแบบนั้น
นายกเทศมนตรีเป็นคนเตือนผมเอง ว่าอย่ายุ่งกับคดีนี้
ริคกี้เหมือนเป็นเรื้อน
ฟังนะ บิล เขาไม่ได้ฆ่าใคร
ริค 650 กรัม กฎหมายคืออย่างนั้น
นายรู้ไหมว่าในกล่องนั้นมีเยอะแค่ไหน แปดกิโล
นั่นคือ 8,000 กรัม ริคกี้ยังจะโดนโทษน้อยกว่านี้
- ถ้าเขาฆ่าคนตาย - พวกเอฟบีไออยู่ไหน
แล้วตำรวจที่ทำเรื่องนี้ด้วย พวกนั้นแหละคือ
คนที่ทำให้เขาเริ่มค้ายาแต่ต้น
- พวกนั้นไปอยู่ที่ไหน - ถามตัวเองสิ
คุณจะเชื่อเหรอว่าเด็กอายุ 15
จะทำงานให้รัฐบาลกลาง
แต่เขาทำจริง
คิงส์อินน์
ฟังนะ ริคกี้ นี่...
นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่เราจะตกลงกันได้
เพราะงั้นให้พ่อเป็นคนพูด
โอเค
นี่ไม่ใช่การสมคบคิด ริค
เราก็แค่พูดอะไรออกสื่อไม่ได้
เออ แต่ผมพูดได้ ถ้าผมไปหาสื่อ บอกพวกนั้น
ว่าเอฟบีไอทำให้ลูกชายผม กลายเป็นคนค้ายา
นั่นจะเป็นพาดหัวข่าว ตั้งแต่ตอนนี้ถึงวันอาทิตย์เลย
นั่นไม่ใช่เรื่องฉลาดเท่าไหร่
ริคกี้กำลังจนมุม ฉันเข้าใจดี
แต่เราไม่ได้มาเพื่อเจรจากัน
ตรงนี้เราไม่มีอำนาจมากนัก
นี่ไม่ใช่คดีส่วนกลาง
แล้วสำนักงาน ก็จะปฏิเสธเรื่องใดๆ ที่ทำให้คิด
ว่าเราสนับสนุนให้ริคกี้ขายยา
เขาทำของเขาเอง แล้วเขาก็โดนจับ
แล้วตอนนี้เขากำลังจะถูกจำคุกตลอดชีวิต
เราอยากเสนอโอกาสให้ริคกี้
นี่อาจเป็นทางออก
เขาจะต้องทำยังไง
เราอยากได้สายข้างใน
ถ้าเธอทำแบบนั้นได้ เราจะได้คำสารภาพ...
เราอาจช่วยอะไรเธอได้
คนพวกนั้นไม่คุยกับผมหรอก
มีคนที่เธอคุยด้วยได้
พ่อของเธอสนิทกับกิล ฮิลล์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนายกเทศมนตรี
แคธีเหรอ แคธีลำบากอยู่แล้ว
- เธอไม่มีใครอยู่แล้ว - ฟังนะ ริค แค่คุยกับเธอหน่อย
บอกเธอว่าเส้นสายทางไมอามี กำลังจะมาที่นี่
ว่าพวกเขาต้องการ การคุ้มครองสินค้าล็อตใหญ่
ถ้าทำให้เธอไปหาเขา
แนะนำนายให้พ่อเธอรู้จัก
แล้วเราจะสานต่อเอง
พวกนายจะเล่นงานยังใช่มั้ยล่ะ
พวกนายอยากเล่นงาน นายกเทศมนตรี
เราไม่คิดจะตั้งข้อหาอะไรกับแคธี
- เธอไม่ใช่เป้าหมายของเรา - เหมือนที่บูไม่ใช่
บูแม่งไม่ได้ทำอะไร แต่พวกคุณก็ยัง
จับเขาขังอยู่ดี
ริคกี้ ให้โอกาสเรื่องนี้หน่อย โอเคนะ
ฟังนะ พ่อรู้ว่าแกชอบสาวคนนี้
แต่นี่เป็นเรื่องของ การจับคนอย่างแจ็คสัน โอเคมั้ย
เขาเป็นเหตุผลครึ่งหนึ่ง ที่ทำให้เราต้องตกที่นั่งนี้ตั้งแต่ต้น
พ่อว่ามันคุ้มที่จะลอง ริค
แกคิดว่าไง ไอ้ลูกชาย
ผมจะทำอย่างที่พ่อบอก
โอเค
เราต้องการข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร
สัญญาอะไรสักอย่าง
ขอโทษ แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้ ริค
คือถ้าเราบันทึกอะไรลงไป มันจะดูเหมือน
ริคกี้พูดทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้ไม่ต้องติดคุก
งั้นพวกคุณพูดเรื่องห่าอะไรอยู่
ฉันกำลังพูดว่า คุณต้องไว้ใจเรา
นายมาทำอะไรที่นี่ ริค
นายรู้ว่าให้ใครเห็นฉันอยู่กับนายไม่ได้
- ขอเวลาแค่นิดเดียว แคธ - ไม่ได้ ริค
ของล็อตใหญ่กำลังจะมา แล้วฉันต้องการคนช่วย แคธ
ข่าวใหญ่คืนนี้ เอฟบีไอ
- ทำคดีทุจริตอย่างเปิดเผย... - ไอ้พวกเลว
- ในเมืองดีทรอยต์ - สมควรโดนแล้ว
ตำรวจทั้งหมด 11 นาย รวมทั้งจิมมี่ แฮร์ริส
ถูกใส่กุญแจมือไปยังศาลส่วนกลาง
ยังมีบุคคลทั่วไปถูกจับอีกหกคน
รวมทั้งน้องเขยของนายกเทศมนตรี วิลลี่ วอลสัน
แหล่งข่าวจากตำรวจหลายคน
บอกเราว่า ริค เวอร์ชี่ จูเนียร์
หรือที่รู้จักกันในนาม ริคเด็กเผือก เป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบ
ที่แฝงตัวเป็นนักค้ายาที่อยากจ้างตำรวจ
เพื่อปกป้องสินค้าของเขา
แหล่งข่าวยังบอกเราว่าเวอร์ชี่ให้ข้อมูล
เรื่องของ สารวัตรสอบสวนคดีฆาตกรรม กิล ฮิลล์
และเงินสินบนที่จ่ายเพื่อปกปิด คดียิงกันที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
- นี่มันอะไรกัน - อ้อ ไม่เป็นไร ป๋า
ผมกับริคกี้จัดการได้
เอฟบีไอคุยกับผู้พิพากษาแล้ว
พวกเราโอเคๆ
เวอร์ชี่ซึ่งได้สร้างศัตรูทรงอำนาจมากมาย
ตอนนี้จะต้องพบกับโทษจำคุกตลอดชีวิต
ถ้าถูกตัดสินผิดจริง ในข้อหามีโคเคนในครอบครอง
ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ
มันก็ต้องแค่นั้น
ลูกขุนตัดสินได้หรือยัง
ได้แล้วครับ ศาลที่เคารพ
กรุณาส่งให้ตำรวจศาล
ให้ศาลทราบว่า
เราได้ทำข้อตกลงตอนที่ช่วยพวกเขา
ขอให้จำเลยยืนขึ้น
ประชาชนในรัฐมิชิแกน
พบว่าจำเลย ริชาร์ด เวอร์ชี่ จูเนียร์
มีความผิดจริง ข้อหามียาเสพติดให้โทษ
มากกว่า 650 กรัม เพื่อจำหน่าย
ซึ่งในรัฐมิชิแกน
ถือว่าต้องรับโทษจำคุกตลอดชีวิต
โดยไม่มีสิทธิ์ได้รับทัณฑ์บน
- ริค! - พวกคุณเป็นอะไรกัน
- เด็กนี่เพิ่ง 17 เองนะ! - ลูกขุนหมายเลขหนึ่ง
- คุณเห็นว่าอย่างไร - ผิดจริง
- ริคกี้! - ลูกขุนหมายเลขสอง...
เราจะดูว่าเกิดอะไรขึ้นนะ
เราจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น
- ช่วยรักษาความสงบด้วย! - ริคกี้ ริคกี้! ริคกี้!
- ริค น้องพี่ - เข้มแข็งไว้!
รู้ไหมว่าพวกคุณเพิ่งทำอะไรไป พวกคุณคร่าชีวิตคนไป
โอเค ทีนี้ ย่อตัวซิทอัพสามครั้ง
สอง
ลงไปให้สุด ลงอีก
ค้างไว้ ค้างไว้
เก็บถ้วยและช้อนไว้กับตัวตลอดเวลา
มาเร็ว ทางนี้
คุณจะได้รับอนุญาต ให้ออกไปที่สนามคนเดียว
วันละหนึ่งชั่วโมง
อีก 23 ชั่วโมงที่เหลือ คุณจะต้องถูกขังอยู่ในห้องขัง
เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง จะไม่มีการสื่อสาร
ระหว่างที่คุณถูกขังอยู่ในห้องขัง
ถ้ารู้สึกอยากสื่อสารกับใคร
กรอกแบบฟอร์มคำขอของนักโทษ แล้วใส่ไว้ในกล่อง
มีคำถามอะไรไหม
เฮ้ยๆ ผมต้องคุยกับคุณ อเล็กซ์
- ไง ริค - เออ
ฟังนะ ฉันต้องไปที่อื่น แต่แวะมาที่ออฟฟิศ
- สักอาทิตย์หน้า แล้วค่อยคุยกัน - ไม่ๆ ผมไปที่ออฟฟิศคุณ
- สามรอบแล้วอาทิตย์นี้ - ใช่ ฉันรู้
เออ เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้น อเล็กซ์
จะให้ฉันพูดยังไงล่ะ คือมีอะไรที่ฉันพูดแล้ว
- คุณจะรู้สึกดีขึ้นได้บ้าง - ไม่ ริคกี้ทำตามที่บอกแล้ว
- ถึงเวลาที่คุณต้องทำตามที่พูด - โอเค เราอยู่ในที่สาธารณะ
เพราะงั้นฉันจะขอให้คุณพูดเบาๆ
โอเค เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้น
โอเค เอาให้ชัดๆ นะ เราไม่ได้สัญญาอะไรทั้งนั้น
เราบอกคุณว่าเอฟบีไอ จะพยายามอย่างสุดความสามารถ
ไปคุยกับศาล เพื่อขอลดโทษให้ริคกี้
เราทำแล้ว แต่ผู้พิพากษาไม่มีปฏิกิริยาอะไร
"่ผู้พิพากษาไม่มีปฏิกิริยาอะไร" นั่นมันเรื่องห่าอะไรกัน
นั่นคือพยายามสุดความสามารถแล้วเหรอ
นั่นคือคำตอบเหรอ
- ไม่ได้ คุณบอกให้ผมไว้ใจคุณ - ฉันเข้าใจ
คุณบอกให้ผมไว้ใจคุณ แต่คุณไม่ทำบ้าอะไรเลย
- ฉันต้องไปแล้ว โอเคนะ - คุณลอยแพพวกเรา
- ฉันจะไปแล้ว - คุณแม่งลอยแพพวกเราหมด
ผมอยากดื่มคนเดียวจริงๆ ริค
ไม่เป็นไร แฟรงค์
เราก็แค่ผู้ชายสองคนในวันหยุดใช่มั้ย
นี่ไม่ใช่วันหยุดของผม
ทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดกับลูกฉัน
บอกความจริงมา
- ทำไมต้องเป็นเขา - ก็ คุณเล่นกับเรื่องยาเสพติด
- คุณก็โดนจับ - นั่นไม่จริง แฟรงค์
- ให้ตายสิ เราตกลงกันแล้ว - คือ...
ผมไม่รู้จะอธิบายให้คุณเข้าใจยังไง ริค
ลูกคุณหลุดออกมาแล้ว แต่เขาตัดสินใจจะกลับไปขายอีก
แล้วคุณก็ไม่ใช่คนบริสุทธิ์ที่ยืนดูเฉยๆ
นายกเทศมนตรีโคลแมน ยัง ฉลองการเปิดสถานีใหม่
คุณรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องของริคกี้
ไม่ใช่เรื่องของเพื่อนตัวจ้อยๆ ของเขา
ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ที่ขายยาห่อเล็กที่มุมถนน
เราโยนปลาเล็กลงทะเล
แต่พอปลาตัวใหญ่หลุดไปได้
พวกนั้นก็ต้องเอาอะไรก็ตามที่เหลือในอวน
เพราะงั้นเพราะพวกนาย จับนายกเทศมนตรีไม่ได้
ลูกฉันเลยต้องโดน
เขายังหนุ่ม
เดี๋ยวเขาก็ได้ออกมา
มาเร็ว แปะมือหน่อย
ดูสิ ที่รัก
ดู นั่นพ่อไง
จำได้ไหม จากรูปไง
คนที่เราจูบกับแม่ทุกคืน
หวัดดีค่ะพ่อ
คุณย่าคิดถึงนะ
คือ ย่าก็จะมา แต่...
ปู่เรย์ยังไม่ได้ดีขึ้น
เราไม่รู้ว่าเขาจะดีขึ้นมั้ย เพราะงั้น...
พี่เป็นไงบ้าง ดอว์น
ฉันเกลียดที่นายอยู่ในนี้ ริคกี้
เกลียดเลย
ขอคุยกับลูกได้มั้ย
นี่ หวัดดีหน่อยมั้ยจ้ะ
หวัดดี
เหนื่อยแล้วน่ะ
นี่ อย่างน้อยก็ไม่หมดหล่อนะ
เพราะหน้าตาไม่เคยดีมาตั้งแต่ต้นละ
- ดอว์น - ไง
ไอ้รูปนั้น
เอาให้ลูกดูบ่อยๆ นะ
ได้
บาย
บ๊ายบาย
ให้คุณปู่พูดบ้าง
ไง ไอ้ลูกชาย ดีใจที่ได้เจอ
พ่อมีข่าวดี
ดูเหมือนพวกนั้นจะยกเลิกกฎหมาย ที่มียาเกิน 650 โดนทั้งชีวิต
พ่อคุยกับเบิร์ด เขาบอกว่าเขากับสไนเดอร์
พร้อมจะคุยกับคณะกรรมการให้ ถ้ากฎหมายผ่านจริงๆ
แล้วถ้ามันผ่านได้ แกจะได้ทัณฑ์บน
ในประมาณหกปี
นั่นข่าวดีนะ
พวกมันต้องไม่ลอยนวลกับเรื่องนี้ ริคกี้
คือ ถ้าแหย่สิงโตหลายครั้งเกินไป
- โอเคครับ พ่อ - ก็เหมือนที่เราคุยกันเสมอนั่นแหละ ลูก
จะชนะสงครามใหญ่ ก็ต้องแพ้ศึกเล็กๆ กันบ้าง
เราไม่ได้คุยกันเรื่องนั้น พ่อพูดคนเดียว
แล้วสงครามก็จบแล้ว
ไม่ ยังไม่จบ ลูก อย่าพูดแบบนั้น
- มันยังไม่จบ แกได้ยินมั้ย - ดูสิว่าผมอยู่ที่ไหน
มันเหมือนผมตายอยู่ในนี้ และนั่นเป็นอย่างที่พวกเขาต้องการ
8 ปอนด์ 14 ออนซ์
นั่นคือน้ำหนักของแกตอนที่แกเกิด
ริคกี้ พ่อจำวินาทีแรกที่พ่อมองตาแกได้
พ่อรู้ว่าแกจะต้องยิ่งใหญ่กว่าพ่อ
พ่อรู้ว่าชีวิตแกจะต้องยิ่งใหญ่กว่าพ่อ
ไม่ใช่แค่ขนาดตัวนะ แต่ชีวิต หัวใจ จิตวิญญาณ
ชีวิตพ่อมันลำบาก แกรู้ใช่มั้ย
แต่ไม่ใช่ชีวิตแก ชีวิตแกจะต้องสบาย
มันจะต้องสบายมากๆ
แต่พ่อทำพัง
และพ่อก็เสียใจจริงๆ
พ่อ...
แกเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของพ่อ ริค
ไม่ แกเป็นเพื่อนคนเดียวของพ่อ
จำไว้แล้วกันว่า แกมีฉันแล้วก็มีดอว์น
แกมีลูกสาวของแก โอเคนะ
แล้วเราจะไม่ไปไหน
เราจะอยู่ตรงนี้เสมอ โอเคนะ
เฮ้ย มันจะไม่ได้จบแบบนี้
ตกลงนะ อย่าถอดใจใส่ฉัน
ริคกี้ เฮ้ย มันจะไม่จบแบบนี้
เราเป็นสิงโต ได้ยินมั้ย เราคือสิงโต
ริคอยู่ในระบบเรือนจำของรัฐมิชิแกน มาตั้งแต่ปี 1988
ทำให้เขาเป็นนักโทษไม่รุนแรง ที่รับโทษนานที่สุดในประวัติศาสตร์มิชิแกน
ริชาร์ด เวอร์ชี่ ซีเนียร์ เสียชีวิตเมื่อปี 2014
จอห์นนี่ ลีโอ และบู เคอร์รี่ ไม่ได้อยู่ในเรือนจำแล้ว
ตำรวจดีทรอยต์ที่ทุจริต และโดนเปิดโปงด้วยฝีมือของริค
กับเหล่าเอฟบีไอ ล้วนได้รับการปล่อยตัว
ริคยังคงติดต่อ
กับคีชา ลูกสาวเขา ตลอดเวลาที่ต้องรับโทษ
เธอแต่งงานอย่างมีความสุข และมีลูกชายสองคน
ผมว่าไม่มีใครสักคน
ที่ทำงานในนี้ แล้วคิดว่าผมควรจะต้องยังอยู่ในคุก
วันที่ 14 กรกฎาคม 2017 ริชาร์ด เวอร์ชี่ จูเนียร์ได้รับทัณฑ์บน
หลังจากถูกจำคุกมาเกือบ 30 ปี
เรานึกไม่ถึงเลย เมื่อไม่ต้องติดคุกตลอดชีวิต
ว่ามันช่วยลดความตึงเครียดได้แค่ไหน
และลดน้ำหนักเท้าที่เหยียบอยู่ บนอกผมมาหลายปี
นี่คือวันครบรอบวันเกิดครั้งที่ 30 ของผม ที่จัดในคุก
และมันจะเป็นครั้งที่ดีที่สุด เพราะงั้น...
โอ๊ย ผมดีใจจนตื้นตันไปหมด พวก
คือมันเหมือน สาบานเลยพวก
ผมรู้สึกเหมือนเด็กลงอีก 10 ปี
มันพิลึกนะ เหมือนใจเบาลงไปเยอะมาก
"มันจบแล้ว พอแล้ว มิชิแกนให้ทัณฑ์บนแล้ว"
ผมร้องไห้เลยพวก
ร้องไห้
แล้วผมก็อยากไปบอกคุณปู่คุณย่า
ว่าผมได้ออกจากคุกนะ นึกออกมั้ย
ผมอยากไปเยี่ยมพวกท่านที่หลุมศพ
ผมมีทุกอย่างที่ต้องการในชีวิตแล้ว
แปลคำบรรยายไทยโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์